When I am an old woman I shall wear purple With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me. And I shall spend my pension on brandy and summer gloves And satin sandals, and say we’ve no money for butter. I shall sit down on the pavement when I’m tired And gobble up samples in shops and press alarm bells And run my stick along the public railings And make up for the sobriety of my youth. I shall go out in my slippers in the rain And pick the flowers in other people’s gardens And learn to spit.
You can wear terrible shirts and grow more fat And eat three pounds of sausages at a go Or only bread and pickle for a week And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.
But now we must have clothes that keep us dry And pay our rent and not swear in the street And set a good example for the children. We must have friends to dinner and read the papers.
But maybe I ought to practise a little now? So people who know me are not too shocked and surprised When suddenly I am old, and start to wear purple.

ten blog

Ten blog powstał z tęsknoty za emeryturą :), jako przygotowanie i może trochę oswojenie się z nowym etapem życia. A jednocześnie z tęsknoty za tym, co już było - dawno, dawno temu, kiedy byłam bardzo małą dziewczynką.
I z fascynacji stylem życia moich babć, które miały wtedy może tyle lat, co ja teraz. O ile to możliwe, chciałabym ten styl naśladować i trochę kontynuować.
I o tym właśnie jest ten blog.

środa, 18 listopada 2026

pogoń za

 spowiedzią, kwiatki, sprzątanie, herbatka i...

Oczywiście padał deszcz, oczywiście poszłam na parafię, konfesjonał był pełny naszego słoneczka, chętnych do spowiedzi brak. Ciekawe dlaczego. Też się nie odważyłam. Nie wiem, czy facet wie, że ludzie się go zwyczajnie boją. Albo nie mają ochoty tłumaczyć się, po jaką cholerę znowu przyszli do spowiedzi. 

Dobra, kwiatki. W tym roku jeszcze nie pokazywałam. Enjoy.

















Obawiam się tylko, Magda, że ten twój po przekwitnieniu zaczął mi zdychać. Nie wiem, czy się uratuje.

Dalej - sprzątanie. Z powodu deszczu zajęłam się przeglądem tego, co mam w szafie i co mama ma w szafie, z naciskiem na artykuły pościelowe. U mnie jako tako poszło, za to u mamy klęska. Nawet pustego worka foliowego nie pozwoliła wyrzucić, bo na pewno się przyda. Udało mi się tylko przeorganizować układ szafy i przełożyć na dolne półki to, z czego mama aktualnie korzysta, a na górne to, co na pewno ktoś kiedyś będzie chciał. :P Oczywiście, że górnych półek jest dużo więcej. 

Herbatka. Dziś z trawy cytrynowej z miętą i milionem innych dodatków. Znowu niesłychanie orzeźwiająca i jednocześnie bardzo delikatna. Pychotka. 


Narzekałam, że na kartkach nie ma bab? No proszsz. O to bym braci protestantów mało podejrzewała :).


A jednak. 
Dobra. Maryja. W Biblii pojawia się w scenie zwiastowania, potem jest nawiedzenie Elżbiety, potem urodził się Jezus, potem jest przy ofiarowaniu Jezusa, w opowiadaniu o trzech królach, w zgubieniu Jezusa i znalezieniu Go w świątyni, potem była w Kanie Galilejskiej na weselu, potem pojawia się raz jak przyszła z krewnymi i chciała się z Nim widzieć, jak już chodził i głosił, a On ich chyba spławił wtedy? I chyba pojawia się dopiero pod krzyżem? A potem, chyba ostatni raz, jak było zesłanie Ducha Świętego? 

Tak czy siak, obrazek do słodkich i łagodnych nie należy. Jak przeglądam teraz te sceny jedna po drugiej, to one wszystkie są dziwne. Zwiastowanie - szok. Spotkanie z Elżbietą - co ona gada? Narodzenie Jezusa - to nie tak miało być. Ofiarowanie i dziwne słowa Symeona. W świątyni: głupia jesteś, to nie wiedziałaś? W Kanie: babo, nie wtrącaj się, nie nasza sprawa. Jak Go wtedy szukała: kto jest Moją matką w ogóle? O krzyżu szkoda gadać. A cała Jej rola przy zesłaniu Ducha Świętego to siedź cicho i się módl. Milutko w sumie.

Nie wiem, czy On Jej robił krótkie wprowadzenie do pozycji kobiety w Kościele? :P

4 komentarze:

  1. Moje listopadki-grudniki też kwitną, ale nie tak obficie. Coś specjalnego im podsypujesz?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. nic. na wiosnę, koło Wielkanocy, wynoszę je na balkon i stawiam w cieniu jeden koło drugiego. Tak stoją całe lato. Jak podlewam pelargonie nawozem, to czasem im się coś dostanie, ale podlewam góra raz na tydzień w ogóle. Tak stoją do pierwszych przymrozków i wtedy zabieram je do domu, zwykle już z pączkami.

      Usuń
  2. O... szkoda go. Mój na razie trzyma się dobrze, chociaż już przekwitł. Najwyżej przywiozę ci kolejną sadzonkę.

    OdpowiedzUsuń

Uprzejmie proszę jakoś podpisywać komentarze. Istnieje ryzyko, że niepodpisane komentarze będę konsekwentnie ignorować.