kalejdoskop - lipiec

 po wysuszeniu (i zbrązowieniu):

Niebawem pokażę czelendż z drugiej połowy lipca, o ile pokonam aktualnie panujące nam upały...

łelkam bek

 czyli nagle obudziłam się w rzeczywistości biegania z mamą na zabiegi, przygotowań do odwiedzin moich neonów z Kielc, kiszenia ostatniej porcji ogórków, wykonywania zaległych zakupów na targu i w marketach, do tego mama (przed gośćmi) zażyczyła sobie zaprowadzenia do fryzjera... więc kiedy po pokonaniu porannych formalności u mamy, kiszenia ogórków, fryzjera i łot not siadłam w końcu do jutrzni (była 10.00? 11.00?) i w połowie psalmu numer jeden zadzwonił brat z prośbą o ogarnięcie mu wynajmu jego mieszkania, to uwierzcie, że wcale nie psalmy były mi w głowie. No chyba że te, które wycenzurowano z brewiarza. :P

Jakim cudem wyrwałam z tego dnia dwie godzinki na grilla w ogrodzie, naprawdę nie wiem.

Chciałabym mieć czas na celebrowanie grilla, nie na połykanie ledwie miękkich szaszłyków w biegu między kolejnymi sprawami, które koniecznie muszę załatwić. 

edytowane, bo sobie przypomnialam.

Grilluję te szaszłyki, dookoła gruchają gołębie. Jak ja ich nie lubię, jak bym jednego z drugim zgrillowala - mruczę. To zgrilluj. :P Nie. Czemu? Bo ich nie lubię. :P

Kurtyna.

wakacyjnie 12

 

czyli tym razem Kozienice.

I to by było na tyle, jeśli chodzi o wakacje na ten rok. 

wakacyjnie 11

 i chyba przedostatnio. Kończy mi się urlop...

Tym razem Sandomierz.

Obawiam się, że nie zdążyłam zobaczyć nawet połowy tego, co w Sandomierzu zobaczyć warto. Na starówce panował iście wakacyjny tłok. Pełno ludzi łaziło po sandomierskich wąwozach. Prawie tak ładnych jak nasze. :P Tu wąwóz królowej Jadwigi:

Przy okazji widać, jak duży jest wąwóz w porównaniu do człowieka.

Sztuczna inteligencja stwierdziła, że te dziury to kolonia lęgowa żołn. Tyle, że żołny już przestały gniazdować. Warto tu wrócić w czerwcu...

Nigdy nie widziałam żołny. Nigdy nie widziałam też wąwozu z latarniami.

Latarnie są, dla odmiany, w wąwozie św. Jacka Odrowąża - tego od orzechów jacków, takich dużych orzechów włoskich. Podobno to św. Jacek O. sprowadził je i posadził najpierw właśnie w Sandomierzu.

A sam Odrowążowy wąwóz taki sobie. Tak mały, że kończy się, zanim się na dobre zaczął. 

Podobno w Sandomierzu jest jeszcze trzeci wąwóz o nieco skostniałej nazwie Piszczele, ale nie zdążyłam go odszukać. Specjalnej motywacji zresztą nie miałam, wyczytawszy, że najlepszy jest i tak wąwóz św. Jadwigi. A trzeba było jeszcze nawiedzić i Góry Pieprzowe.

Sandomierz w oddali.

Góry są pieprzowe, bo tworzące je skały wyglądają trochę jak usypany w ogromne stosy grubo mielony pieprz:

I kiedyś jeszcze bym chciała tu wrócić...