i znajdź różnicę między tymi dwoma zdjęciami :) oczywiście poza nieco innym wykadrowaniem :)
Sowa odleciała na zimę.... W ogrodzie ostatnie przedzimowe porządki.
Jesień...
i znajdź różnicę między tymi dwoma zdjęciami :) oczywiście poza nieco innym wykadrowaniem :)
Sowa odleciała na zimę.... W ogrodzie ostatnie przedzimowe porządki.
Jesień...
Przeglądając książkę poświęconą przydrożnym krzyżom i kapliczkom w mojej okolicy (dzieło wydane staraniem lokalnego stowarzyszenia) znalazłam figurkę ufundowaną przez mojego własnego hm ciotecznego dziadka, tak to się chyba nazywa. W publikacji podano jego imię i nazwisko, ale przypisano mu tytuł księdza kanonika :))). Był zwyczajnym mieszkańcem wsi i dobrym mężem mojej ciotecznej babci. Czy jakoś tak. Moja babcia była jej ciocią, mój tata mówił do niej ciociu, a to był jej mąż. Rozszyfrujcie sobie, co to za pokrewieństwo. W każdym razie pamiętam ich oboje świetnie i pomysł, że on był księdzem kanonikiem, nieludzko mnie rozbawił. Może świeckiemu nie wypada fundować figurki? :)))
Drugi smaczek. Przydrożny krzyż z lastryka z obrazkiem Maryi u podstawy, u nas mówią na to figura. Wiem od babci, że postawiono ją w ramach tak zwanego czynu partyjnego, naprawdę. Chyba nie wypadało tego napisać, bo pod zdjęciem jest inskrypcja, że to pani taka a taka (też ją świetnie znam - btw: pani, więc nie dało się napisać, że ksiądz kanonik :))) ufundowała tę figurę jako wotum za spokój duszy swoich dzieci, które zginęły w czasie wojny. Wersja duuuużo ładniejsza.
I tak to jest z naszą historią. Nie wierzcie historykom, nie warto.
Malowanka:
Książka opisująca świat pracowników (i pracownic) pierwszych fabryk epoki industrialnej. Tytuł z grubsza nawiązuje do sigli z ewangelii św. Jana, to ten fragment o kobiecie pochwyconej na cudzołóstwie, ten sam, w którym Jezus pisał po ziemi i pierwszy kamień miał rzucić ktoś bez grzechu.
Nie mam pojęcia, na ile realistyczny jest opis Rodziewiczównej, ale. W książce absolutnie każda kobieta, czy bogata, czy biedna, ma przekichane. Generalnie dlatego, że w każdym przypadku kończy jako zabawka jakiegoś mężczyzny. Który za każdym razem po hm użyciu robi kobietę w konia. I z reguły - jak w ewangelii - jak już kogoś złapią i chcą ukarać, to absolutnie nie mężczyznę.
Książka jest zbyt nadziana przeróżnymi okropnościami życiowymi, aby ją z przyjemnością czytać. Zdumiewa tylko, że te baby naprawdę były aż takie głupie. Nie wiem, może były.
Z innych rzeczy. Pozbierałam roślinki do czelendżu na koniec października.
Na górze aksamitka wąskolistna, na dole jakaś ozdobna trawa, czerwone astry, czerwonawe liście róży, niebieski jesienny krokus, liście porzeczki, płatki czerwonej dalii, liście irgi, niebieskie marcinki. Suszą się.
Po przedostatnie. Malowanka z płonącą nie żyrafą, tylko parasolką.
Po ostatnie. Zaczęłam sprzątać z balkonu roślinki, a ustawiłam karmnik. Z fotopułapką.
z pierwszej połowy października po wyschnięciu:
I filmik:
Czyż nie październikowy? :)))
Malowanka też jakby październikowa:
Na razie moja odpowiedź o brak czasu na emeryturze brzmi: tak, nadal brakuje czasu na wszystko. :P Ten tydzień mija mi pod znakiem odwiedzin rodziny nawiedzającej rodzinne cmentarze. I tak będzie jeszcze przez kolejny tydzień.
W parafii dziś była niedziela poświęcenia kościoła własnego. Przy tej okazji na kazaniu dowiedziałam się, że Kościół tyle dla mnie robi(ł), szpitale budował i szkoły, stawiał uniwersytety i w ogóle, a ja za to wszystko odpłacam się czarną niewdzięcznością. I że papież, biskupi, księża i zakonnicy są bardziej Kościołem. Cytat dosłowny. Generalnie w kazaniu chodziło o to, że cywile są? powinni być? najwyżej tylko wdzięcznymi klientami instytucji usługowej, którą jest Kościół (znaczy ci, co bardziej są Kościołem), od stuleci działający dla nich z ogromnym poświęceniem. A oni (znaczy ci, co mniej są Kościołem) tego w ogóle nie doceniają.
Czasami myślę, że naprawdę tak jest. Nie mam pojęcia, co stało się z duchem Vaticanum II, który dawno temu wychowywał mnie do bycia Kościołem. Nie mniej czy bardziej Kościołem, tylko tak samo. Może ci, co są Kościołem bardziej, doszli w międzyczasie do wniosku, że ci, co są Kościołem mniej - fora ze dwora. I może istotnie mają rację. W każdym razie coraz mniej Kościołem się czuję. Nie wiem, czy niestety, czy stety.
Dobra, dumaj nie dumaj, carom (ani bardziej Kościołem) nie budiesz.
Jeszcze malowanka:
:)
Kolejny etap malowanki (jakże ona mi się podoooba)
Istnieje hipoteza, że parasolka płonie, a ten pan z boku to strażak. :)))
Tymczasem dziś za oknem akurat piękna pogoda i szpaki - chyba zbierające się do odlotu.
Wyciągnęłam lepszy aparat fotograficzny i udałam się na pierwszy spacer emerytki. Jak mi dooobrze na tej emeryturze...
Szczegóły za chwilę na ważce.
właśnie na konto wpłynął pierwszy przelew od ZUSu. Teraz stoję przed zadaniem ogarnięcia mObywatela i legitymacji emeryckiej.
A dziś od rana ogarnęłam zapchany odpływ w łazience u mamy, skleiłam jej kropelką kilka połamanych rzeczy, przyszyłam guzik, potrenowałam z nią zapinanie i rozpinanie kurtki (takie rzeczy bardzo trzeba trenować), zrobiłam zakupy, po emerycku wykorzystując wszystkie możliwe promocje :), ogarnęłam kwiatki doniczkowe i balkonowe, wyniosłam śmiecie, zacinając się w drodze powrotnej w windzie (na szczęście zaraz ruszyła), a teraz przerabiam jakiś radziecki lniany obrus na komplet ściereczek kuchennych. Zaraz idę grzać obiad z wczoraj...
W temacie malowanki:
malowanka i decyzja o emeryturze.
Bo dostałam decyzję o przyznaniu emerytury. Pieniędzy, póki co, nie. Więc zastanawiam się, czy nie pomyliłam przypadkiem cyferek, podając numer konta :P. Sprawdzałam kilka razy, ale.
Malowanka part 2:
Jesienny ogród:
Hm, czy na pewno jesienny?