14 rocznica

 mamy staż dłuższy niż większość związków znanych mi mniej więcej rówieśników, o młodszych niż ja szkoda gadać. Bezkonfliktowo nie jest. Chyba to prawda, że trwałe związki w dużej mierze opierają się na wytrzymywaniu ze sobą. Sustine Dominum, tia.

Chociażby. Siedzę ostatnio na mszy w czwartej ławce kościoła i akurat widzę, jak ksiądz odwija po kolei te ołtarzowe płócienka. I myślę: nie Chciałeś, żebym je robiła, tak? Nie podobały Ci się? Wszystko Ci jedno, czy je robię, czy nie, prawda?

Takich pytań jest dużo. O szkołę. O relacje. O ludzi. O fakty w mojej historii. I ciągle jest to samo: nie Chciałeś, nie podobało Ci się, nie było Ci miłe, tak? Albo: wszystko Ci jedno, że wyszło tak, że nie jestem Ci na nic potrzebna. Ani w Kościele, ani w życiu.

Kiedyś myślałam, że chodzi o to, żeby oddać  na służbę moje talenty. To, co umiem robić. I okazało się,  że nikt tego nie chce, że nikt w Kościele mnie nie chce, najlepiej, jakby mnie nie było, albo gdybym przynajmniej udawała, że mnie nie ma. 

Co Ty byś Chciał, co ja mam robić, żeby w końcu Ci się coś spodobało, przydało, żeby mi chociaż było wolno to robić. A nie ciągle nie i nie. Nie to, nie to, nie to - to co? Czy wystarczy Ci, że z grubsza przestrzegam dekalogu i nic więcej ode mnie nie Chcesz? I  jaki to ma mieć Twoim zdaniem sens?

Bo zaczynam myśleć, że zupełnie bez Twojej woli wp**łam Ci się w historię tam, gdzie nie powinnam się wp**ać i wszystko zepsułam. I teraz już się nie naprawi. 

I co teraz?

Byś przynajmniej ten cholerny świat skończył.

ostatnia matura

 tym razem poprawkowa - i mam nadzieję, że wypełniłam wszystkie Bardzo Ważne Papiry, bo jakoś nie mam żadnych wspomnień na ten temat :P. więc mam nadzieję, że to jak z zamykaniem drzwi: na pewno zamknęłam, chociaż nie pamiętam tego zupełnie. Dla miłośników angielskiej gramatyki: to ta sytuacja, kiedy po "remember" idzie - ing zamiast zwykłego to. I can't remember closing the door. więc: I can't remember filling in the papers. 

Na balkonie zakwitła pierwsza ipomea.

Fatalny rok, sezon wegetacyjny zaczyna się kończyć, chociaż jeszcze się dobrze nie zaczął :P.

A nie-szafka zamieszkała w ogrodowym domku.

A w niej zamieszkały kubki, łyżeczki, małe talerzyki i obrusy na okrągły stół. Ale, jak nadmieniłam niżej w komentarzach, gdyby duże talerze postawić w pionie, to by się chyba zmieściły. Muszę spróbować. 

w parku

 znalazłam całą masę chyba borowików ceglastoporych (czat GPT z niezwykłą troskliwością ostrzegał mnie, żeby mu nie wierzyć (sic) co do identyfikacji grzybów i pod żadnym pozorem ich nie jeść - nie wiem, może czat nie zna ludzi, których interesuje tylko nazwa grzyba z hm botanicznego? mykologicznego? punktu widzenia, a nie jego utylitarne przeznaczenie kuchenne?)

Zaczyna być jesiennie. Kolor na wrzesień hm zgniłozielony chyba. :P

Cegły w parkowym murze przeciekawie się lasują.

Poza tym w parku niezwykle dużo ludzi i niezwykle mało ptaków. Jerzyki odleciały z okazji ostatniej burzy, chyba istotnie zaczyna się jesień.

Tymczasem w domu w nieopanowanym przypływie kreatywności stworzyłam szafkę.

:) Szafka to przesada i żaden szanujący się Szafat w niej nie zamieszka. Ale robiąc porządki w ogrodowym domku stwierdziłam, że warto by schować w jakieś czyste miejsce talerze i kubki, żeby nie stały okrągły rok luzem na blacie prawdziwej szafki (załadowanej w środku różnymi brudnymi rzeczami do uprawy ogrodu). Więc wzięłam pudło z tektury falistej, drugie pudełko z cieńszej tektury, nożyczki, papier, klej, okleinę drewnopodobną i dwa kawałki magnesu - wszystko poniewierało się po domu od lat - i powstała szafka na gary. Może się zmieszczą. 

No i znowu zbliża się północ, a mi się nawet jeszcze nie chce spać. A jutro znowu pobudka o 7.00, bo matury. Może lepiej całkiem odzwyczaić się od spania, hę?

dziób w dziób

 

:)

Aura u nas dynamiczna niezwykle, wprawdzie wiatr dachów nie zrywa ani deszcz piwnic nie zalał, ale wieje i sekwencja chmury-deszcz-słońce zmienia się z zawrotną szybkością kilka razy na dobę. Mimo to usiłuję plewić mój skandalicznie zarośnięty ogród. I średnio pół każdego dnia zajmują zakupy i gotowanie obiadu. Ja sama zjadłabym co bądź i kiedy bądź, ale mama tak nie zje...

A pojutrze zaczynam ostatni w życiu tydzień pracy. 

imieniny kalendarzowe

 wielkie dzięki Wszystkim za życzenia Olu, list doszedł właśnie dziś, a gwiezdnik czarnodzioby :)))

dołączył do dziurawczyka świątecznego od Agai. :) :Klik:

Poza tym dostałam czterolistną koniczynkę

i tęczę też dostałam, chociaż u nas nawet nie padało - tęcza była przez chwilę, kiedy akurat nie dysponowałam żadnym obiektywem. Ale była. 

Ogrodowy domek w wersji folk

i kolekcja roślin do kalejdoskopu z drugiej połowy sierpnia:

na górze nawłoć, w środku od lewej: wrzos, cynia, marcinki, dzielżan, znowu wrzos, kosmos, jastrzębiec kosmaczek, gipsówka, czosnek. Na dole jakaś bylica. Już się suszą. 

w ogrodzie

 już kwitną wrzosy.

Kwitnie sierpniowy ozdobny czosnek, który miał być jadalny, ale mi nie smakuje, więc rośnie dla ozdoby

banda młodych bogatek obżera mi słoneczniki

i to są jak dotąd najbardziej surrealistyczne zdjęcia słoneczników, jakie zrobiłam. Jeszcze ogród po całości

i taki detal bioróżnorodnościowy: gąsienica jakiejś ćmy, nawet sprawdzałam jakiej, ale chwilowo nie pamiętam. Coś z sówkowatych chyba.

i w ogóle fajny mam ten ogród no. 

czelendż - pierwsza połowa sierpnia

 Przypominam:

mamy tu proso, miętę, kwiat dyni, odętkę, chabry bylinowe, szczaw, różę, rudbekię bylinowa, płatki słonecznika, liść paproci, owoce ruty - i znowu proso.

Ususzone.

Zdjęte:

sfilmowane:

i aktualny pasek: