koniec marca

 ufff. Za mną piąty dział (z ośmiu) we wszystkich klasach i wystawienie proponowanych ocen w klasie maturalnej. Za mną ostatnie rekolekcje szkolne. Za mną też ostatnie chorowanie wiosenne, mam nadzieję, połączone z koniecznością chodzenia do pracy. I ostatnie rozpaczliwe przygotowania do świąt wciskane w chwile od pracy wolne. 

Do pracy idę jeszcze jutro. Potem czeka mnie zorganizowanie i dopilnowanie fizjoterapii dla mamy - i to też w nieustającej kombinacji z pracą. Swoją drogą - to drugie podejście do fizjoterapii, bo jak próbowałam ją zapisać dwa tygodnie temu, Pani w rejestracji uparcie wciskała mi termin w drugiej połowie kwietnia, który z przyczyn zakończenia roku maturzystów zupełnie mi nie pasuje. Dziś przychodzę i co? I dostaję termin od 15 kwietnia. :)  Chyba innych terminów naprawdę nie mają. :P Wizyta u fizjoterapeuty miała być jutro o 13.00. Ale ja pracuję - zaprotestowałam - nie może być w czwartek? No co pani - zareagowała oburzonym fuknięciem Pani z rejestracji. - Pani myśli, że my tak mamy terminy do wyboru? W czwartek się nie da. A zatem przestałam wybrzydzać i czekam z pokorą pacjenta na decyzję. Pani z rejestracji coś tam pisze, drukuje, przekłada, podpisuje, zakreśla i w końcu wręcza mi kartkę ze słowami: no to wizyta pojutrze o 12.25, może być? 

Nie wiem, może ja głupia jestem, ale wydaje mi się, że pojutrze to właśnie w czwartek. :) Mama oczywiście już jęczy, że ona chciała dopiero po świętach, że teraz tyle roboty i całe łolabogalaboga. A ja mam nieodparte wrażenie, że gdzieś na Górze już dawno Zdecydowali, że nasza fizjoterapia ma być od 15 kwietnia dalej. I mogę se pofikać. Czy przyjdę do rejestracji 13, czy 31 marca, i tak dostanę termin na drugą połowę kwietnia. I już. 

Także tego tam. Zapraszam na ważkę fanów sikorek modrych budujących gniazda. A zdjęcie z dekady może z krokusami?

wyprawa do ogrodu

 wspomniana wczoraj, parę innych rzeczy i podsumowanie Postu. 

Niedziela zaczęła się stanowczo za wcześnie, po zmianie czasu. Na modrzewiu zasiadł drozd.

A pod nogami ziarnopłony

i złocie wśród pierwszych przetaczniczków

jasnota różowa

a na drzewie ooo magnolia już kwitnie :)

i latają cytrynki

i rozwijają się pierwsze mirabelki

I tak doczłapałam do ogrodu. Pierwsze przylaszczki przekwitają

inne zaczynają dopiero

a barwinek jeszcze u mnie nic a nic. Wrzośce kwitną, różowe i białe

Moje sasanki dopiero zaczynają wyłazić

fiołki w rozkwicie

siedmiolatka żyje

szczypiorek też

z kwiatków jeszcze - krokusy. Mówiłam, że jak żółte przekwitną, to będą białe i niebieskie?

To chyba śnieżnik

iryski

forsycja zakwitnie za dwa dni

krokusy z innej perspektywy

a to liście zimowitów. Zakwitną jesienią.

W modraszkowej budce modraszki

w mazurkowej - mazurki, ale nie ścigałam ich z aparatem, bo płochliwe są. Raniuszków tym razem nie było, ale mój wypad do ogrodu trwał ledwie kilkanaście minut. Widziałam też przylatujące bociany, ale nie dały się zdjąć.

A te przylaszczki  sasanki to nie moje.

Zdjęcie zrobiłam przez płot - rosną w zarośniętym eks-ogrodzie przy domku, w którym od lat nikt nie mieszka. Na płocie pojawiło się zresztą ogłoszenie, że na sprzedaż. Więc zaraz ktoś kupi, wyburzy dom, zaora ogród, postawi wielkie, brzydkie domisko, a dookoła posieje trawnik. 

Myślałam o ludziach, którzy tu kiedyś mieszkali. Pod domem stoi ławka - ile wieczorów na niej przesiedzieli. Czy kiedyś ich spotkam. Czy zaprosiliby mnie, żebym usiadła z nimi. 

Za późno się urodziłam, wiem. 

Przechodząc do podsumowania Postu. Realizowałam kilka zadań, niektóre okazały się trudniejsze od innych. Bodaj najtrudniej przychodziło mi powiedzenie komuś czegoś miłego. :P Jak to jest, że niemiłe rzeczy mówi się bez problemów, no. Inne trudne zadanie to zatrzymanie się na chwilę - ani razu nie udało mi się wypauzować choćby na kwadrans. Pięć minut? Góra. Z zadań łatwych - zauważanie rzeczy, za które bym mogła/chciał podziękować. Szukanie dobrych rzeczy w internecie. Ze średnich - modlitwę za ludzi, którzy mnie z różnych względów fffkurzają, mam przećwiczoną od lat. :P Podsumowując. Post pokazał mi znowu, z czym mam największy problem: z komunikacją i z zagonieniem. 

Przy tej właśnie okazji przepraszam Wszystkich, którzy przysłali mi życzenia świąteczne (Olu, dziękuję, Ann, dziękuję) i Wszystkich, którzy czekają na życzenia ode mnie. W tym roku nie dam rady. Jeszcze nie wstałam do końca po chorobie, przygotowania przedświąteczne już zawaliły mi się na głowę, jutro mam jeszcze ostatnie wizyty lekarzowe z mamą - ale obiecuję, że napiszę do Was wszystkich jeszcze przed Zielonymi Świątkami. :))) No bo czemu niby nie można wysyłać ludziom życzeń z okazji Zesłania Ducha Świętego? 

No właśnie. 

kalejdoskop botanika - pierwsze kwiaty

 Niedzielę Palmową dawniej nazywali niedzielą kwietną, więc wszystko pasi.

Przypominam kwietny zestaw zebrany jakiś tydzień temu:

złocie, ziarnopłony, fiołki białe, przylaszczki, fiołki fioletowe, stokrotki, wrzośce, kokorycz, liście mniszka. Po wysuszeniu zamieszkały w słoiku

i w kalejdoskopie:

Kilka zdjęć:

Takie kwiatuszkowe. :)

I filmik:

Aktualny pasek słoikowy:

A ja bardzo powoli wracam do żywych po chorobie. Czuję się już lepiej, chociaż ostatnim akcentem wirusa (a może przedawkowania leków?) były atrakcje trawienne. Ale dziś dotarłam już do kościoła i palma została poświęcona

odbył się także pierwszy od tygodnia spacer - do ogrodu i z powrotem. Ale o tym może jutro?

kalejdoskop botanika

 z początku marca - po wyschnięciu. Zaiste, niezwykle brązowy. Enjoy.

I kilka zdjęć:

Z drobnymi przebłyskami pierwszych marcowych zieloności. A wpis o drugiej połowie marca w przygotowaniu.

Tymczasem skończyłam rozliczanie rodzinnych PITów, gotowanie obiadu, pranie, zakupy już trochę przedświąteczne - i padłam. Mama uciekła dziś na rekolekcje - miała iść tylko na chwilę do spowiedzi, nie było jej jakieś dwie godziny, oczywiście została na mszę, no ale chyba żyje. Kazania nie skomentowała, a ja jeszcze nie przesłuchałam w necie, więc najświeższych informacji na razie brak - jak będzie jakiś przebłysk godny wzmianki, to zedytuję. 

edit:
ostatnie kazanie było najsensowniejsze, może gdyby rekolekcje trwały jeszcze z tydzień, facet by się rozwinął? :P Dziś przynajmniej nie opowiadał bajek, chociaż hm delikatnie wskazywał ludziom obecnym w kościele, że są za mało pobożni i nie mają czasu dla Boga. A ja podejrzewam, że akurat słuchała go sama parafialna śmietanka, bywająca w kościele kilka razy w tygodniu i modląca się kilka razy dziennie. No ale. Może faktycznie ktoś potrzebujący  takiej nauki się zaplątał. I przynajmniej nie było wysokiej abstrakcji o upierzeniu cherubinów, tylko jakieś tam konkrety o życiu. Niekoniecznie słuchających, ale zawsze.

Tak więc rekolekcje parafialne zakończone, a ja zbieram siły, żeby jutro na mszę dotrzeć. Może się uda.