zimowitowo

 czyli jakby ktoś się zastanawiał, czy warto odwiedzić lubelski botanik w październiku, to warto.

Gdyby była wiosna, prawie można by się było pomylić, że to Tatry. :P

Inne ładne rzeczy, proszę bardzo:

Z innych chyba też ładnych:

Z mniej ładnych - na PKP taki bajzel, że nie trzeba specjalnie im przeszkadzać, sami się rozpadną za chwilę. Czterech pociągów jednocześnie na jednym peronie jeszcze dotąd nie widziałam. A jednak można.

Poza tym - no niestety, wyjazd do Lbl zawsze muszę odkupić wielkim przeciążeniem potem. Dlatego dziś mam bardzo ciężki dzień. I tak, doceniam, że Nie Komplikujesz dodatkowo, czego nie trzeba. Bo chyba bym. Może mniej niż raz na tysiąc, ale czasami nawet Pan Bóg się orientuje, że jednak Przegiął. :P Jak moja mama. I potem jest jak miód.

A ja bym tak chciała, żeby taką umiejętność mieli niektórzy ludzie, którzy jej nie mają...

jeszcze ciut więcej

 teraz chyba już widać panią, prawda?

Ku mojej radości skończył się wrzesień i zmasowany atak mamy na wszelkich lekarzy. :P Jeszcze tylko mam zarejestrować ją na uwaga marzec i do tej pory nie było takiej możliwości, podobno "od października", więc jutro idę do przychodni z samego rana, żeby nie okazało się pojutrze, że zapisy to już były i nie ma już miejsc. A potem zaczynamy akcję cmentarze. Potrwa gdzieś do 7 listopada.

Mój jesienny ogród pozdrawia:

Różowe też mam :)

Jak wzięłam aparat, żurawi oczywiście nie było. Była sikorka uboga czy czarnogłówka, kto ją tam wie

a na wieży ciśnień niezmiennie siedzi pustułek Sebastian.

Zdjęcia chyba ciut lepsze niż do tej pory, bo jakby widniej dziś było. 

Na ogród nie miałam wiele czasu, bo rano jeszcze latałam z mamą do podologa, robiłam zakupy, gotowałam obiad i takie tam. A, pranie jeszcze. Mama - oprócz tego, że źle funkcjonuje w warunkach stresowych i że działa coraz wolniej - zaczyna się gubić w zegarze. Ciężko się z nią umawiać na godzinę, na przykład. I cały plan dnia zwykle koło 12.00 zaczyna się walić, bo "przecież dopiero 11.00" albo "no jak, to 12.00 dopiero? Myślałam, że 13.00."

ZUS konsekwentnie się do mnie nie odzywa i żadnych pieniędzy we wrześniu nie przelał. Zapisywałam skrupulatnie wszystkie swoje wrześniowe wydatki i - nie głodując - wydałam 1375 zł, w tym 733 na rachunki. Dzienna średnia kroków: 13 944. Schudnąć się nie udało. Nie wiem, może powinnam robić dziennie 130 tysięcy kroków i jeść za 10 złotych, to może bym i schudła, ale wcale nie na pewno. 

Muszę sobie kupić nową jesienno-wiosenną sportową kurtkę z softszelu może, bo stara przestała być reprezentacyjna i jeszcze pół roku, a ktokolwiek będzie chciał się ze mną pokazać na mieście, to będzie się zastanawiał, czy wypada. :P 

Dobra, odchodząc od spraw finansowo-budżetowych. Na koniec tego przydługiego wpisu mam refleksję z dzisiejszych czytań mszalnych, konkretnie z księgi Hioba z 9 rozdziału. Jakoś zawsze mi przelatywało między szeroko rozstawionymi sztachetami świadomości :P, trzepnęło dopiero dziś. Jak wchodzisz w spór z Bogiem, to Odpowie ci może jeden raz na tysiąc. Albo i nie. I to jest w Biblii.

czelendż - wrzesień

 Przypominam:

zimowit, czosnek, marcinki, aksamitki wąskolistne, trawę palusznik chyba, cykorię podróżnika, żółte liście głogu i wrzosy. 

Zasłoikowane:

zakalejdoskopowane:

zapaskowane:

zdjęte:

i nawet sfilmowane:

nasturtians :)

 czyli pozdrawiam tolkienistów. :)

W moim biologicznie żywym ogrodzie nasturcje sieję zawsze na brzegach grządki z zielonym groszkiem. Groszek schodzi z pola w czerwcu, na jego miejscu tworzę niewielki kompost, który powolutku obrastają nasturcje. 

Nie wiem, czy to już wszystkie - pewnie nie.

Natomiast wrześniowa kolekcja czelendżowa nie zawiera nasturcji. 

Zawiera zimowit, czosnek, marcinki, aksamitki wąskolistne, trawę palusznik chyba, cykorię podróżnika, żółte liście głogu i wrzosy.