When I am an old woman I shall wear purple With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me. And I shall spend my pension on brandy and summer gloves And satin sandals, and say we’ve no money for butter. I shall sit down on the pavement when I’m tired And gobble up samples in shops and press alarm bells And run my stick along the public railings And make up for the sobriety of my youth. I shall go out in my slippers in the rain And pick the flowers in other people’s gardens And learn to spit.
You can wear terrible shirts and grow more fat And eat three pounds of sausages at a go Or only bread and pickle for a week And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.
But now we must have clothes that keep us dry And pay our rent and not swear in the street And set a good example for the children. We must have friends to dinner and read the papers.
But maybe I ought to practise a little now? So people who know me are not too shocked and surprised When suddenly I am old, and start to wear purple.

ten blog

Ten blog powstał z tęsknoty za emeryturą :), jako przygotowanie i może trochę oswojenie się z nowym etapem życia. A jednocześnie z tęsknoty za tym, co już było - dawno, dawno temu, kiedy byłam bardzo małą dziewczynką.
I z fascynacji stylem życia moich babć, które miały wtedy może tyle lat, co ja teraz. O ile to możliwe, chciałabym ten styl naśladować i trochę kontynuować.
I o tym właśnie jest ten blog.

czwartek, 19 listopada 2026

czy ja

 po pierwsze dotrę kiedyś do spowiedzi, a po drugie czy pójdę spać przed 1.00 w nocy? 

Rano poleciałam zakupić mamie pieluchy. Potem pobiegłam na parafię, w konfesjonale słoneczko. Potem poszłam na ogród grabić liście.


Potem wróciłam i zorganizowałam obiad. Potem kąpałam mamę. Potem kładłam mamę spać. Potem odsłuchałam rekolekcje dla kobiet polecone przez Blumunkę :kwiatuszek: - wszystko ok, pewnie jak ktoś jest normalną kobietą to każde słowo do niej trafi. Ale ja to się nawet na babę nie nadaję, no. Ja bym chciała kilku prostych, praktycznych recept, nie poezji. Na przykład: co mam zrobić, jeśli nie mam doświadczenia Bożej miłości. Albo co mam zrobić ze swoimi durnymi emocjami, których nienawidzę, bo muszę je co chwila ujeżdżać jak humorzaste dzikie konie z mniej więcej takim skutkiem, jak usiłuję schudnąć. I co mam zrobić z analogicznymi emocjami mojej mamy. Albo: a co mam zrobić, jeśli wydaje mi się, że jedynym rozwiązaniem większości moich problemów będzie sąd ostateczny, jeśli. Więc w zasadzie to tylko czekać na śmierć, o, to by było dopiero wyjście. Nie wiem, normalna kobieta chyba tak nie myśli. 

Potem herbatka


dziś zielona z przyprawami piernikowymi, może być. Nie jestem wielkim fanem zielonej. Potem karteczka - czy ja narzekałam, że sami faceci mi się losują? To już przestaję.


Dobra. Batszeba, żona Uriasza, której Dawid kazał iść ze sobą do łóżka, potem zamordował Uriasza, potem wziął ją za żonę, uznał jej dziecko, a jak za karę umarło (hej hej, czy to nie Dawid powinien umrzeć? Kto tu narozrabiał?), to w ramach pocieszania Batszeby zrobił jej drugie i uznał, że się wyrównało. I ani słowa w całej Biblii, co właściwie Batszeba na to wszystko. I druga odsłona Batszeby, kiedy walczyła o sukcesję Salomona na tron. Bez niej by nigdy nie był żadnym królem. Naprawdę nie rozumiem tego podpisu na karteczce, że dokonywała trudnych wyborów - ona miała jakieś wybory w ogóle? - i że żyła życiem wiary. Cała Biblia ani jednym słowem o wierze Batszeby nie wspomina. O ile możemy wnioskować, że wierzący był Uriasz, bo przynajmniej przestrzegał Prawa, to o Batszebie w kwestiach wiary nie wiemy nic. 

Taka historia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uprzejmie proszę jakoś podpisywać komentarze. Istnieje ryzyko, że niepodpisane komentarze będę konsekwentnie ignorować.