Rodziewiczównej. Najpierw taki filmik podesłany przez Kawę-z-mlekiem:
Filmik jest obłędnie długi, fakt. Oglądałam go na raty. Większość informacji mnie nie powaliło ani nie zszokowało - jak się czyta Rodziewiczównę od lat nastoletnich, to przeczytało się tak z tysiąc notek biograficznych przy okazji. A z upływem lat notki robiły się coraz śmielsze i coraz więcej insynuujące. Nie że koniecznie prawdziwie. W końcu. Ja przecież sama kiedyś w oczy usłyszałam, że skoro wiecznie biegam w dżinsach, nie wychodzę za żaden mąż ani nie prowadzam się z facetem, to na pewno jestem homo. Możecie zgadywać, kto mi to powiedział. :P Nie jestem pewna, czy miałam już 20 lat, czy jeszcze nie. :P
Ale wracając do Rodziewiczówny. Nie miałam pojęcia, że ona dożyła do drugiej wojny, jakoś mi się kropki zupełnie nie połączyły, kiedy patrzyłam na datę śmierci. To raz. Druga sprawa - na filmiku rozwaliło mnie święte oburzenie narratora, że jak to, jak Rodziewiczówna mogła skrzywdzić swojego biednego poddanego. Mogła. Tak jak przeciętna nauczycielka naprawdę może nie zdzierżyć i "skrzywdzić biedne, niewinne dziecko", tak samo zresztą niewinne jak tamten chłop. I potem jest święte oburzenie, jak ona mogła. Rodziewiczówna w wielu książkach wspomina o niższych warstwach społecznych notorycznie i rozmyślnie pasożytujących na warstwach wyższych. Coś jak komunistyczny pijaczek spod sklepu, co okradł niepijaczka, "bo on ma". I weź nie daj w mordę.
No, to chyba do filmiku tyle. Przypadkiem ostatnie czytadło jest właśnie w tym temacie:
I chyba to jest to.
To tyle w temacie Rodziewiczówny. Rekolekcyjna herbatka dziś niestety czerwona, ale bliska herbatce owocowej z mocnym dodatkiem kokosa. Da się wypić.
Po polsku Noemi. Teściowa Rut. A Rut, o ile dobrze liczę, była prababką króla Dawida. Noemi była wdową po Elimeleku (nie Elemelku) i matką dwóch synów. Przeżyła obu i po obu synach pozostały jej na głowie dwie synowe. Obie były Moabitkami, bo akurat wtedy Noemi mieszkała sobie w Moabie, na emigracji za chlebem. Kiedy więc wszyscy faceci w rodzinie poumierali, Noemi zdecydowała, że wraca do domu, do Betlejem. A jej synowa-wdowa Rut oświadczyła, że wraca z nią. I w Betlejem Noemi wydała Rut za swojego krewnego Booza, o ile dobrze liczę pradziadka króla Dawida, a potem wychowywała dziecko Rut. I tyle. Genów Noemi w królu Dawidzie jest tyle, ile przeszło z jej wspólnych genów z tym dalekim krewnym, czyli dziesiąta woda po kiślu. Noemi genetycznie nie wpisuje się w rodowód Mesjasza. Ona tylko delikatnie pociągała za niektóre sznurki. Jak to baba.




zgaduję: twoja matka. podpis
OdpowiedzUsuńczasami czytelniczka
Rodziewiczównę chyba nawet sfotografowano po raz ostatni w czasie powstania. Myślę, że noszenie spodni w tamtym czasie to było co innego niż dzisiaj, prawdziwa manifestacja (zresztą Rodziewiczówna korzystała z przywileju pochodzenia -- będąc chłopką szybko i raczej boleśnie dowiedziałaby się dlaczego ma nie nosić spodni i wyjść za mąż). Poza tym nie dziwi mnie (nie zaskakuje mnie) informacja o krzywdzeniu poddanego. To była dla niej inna, gorsza warstwa społeczna, która istniała po to, żeby ona mogła być szlachcicem pisującym książki. A chłop z kolei (logicznie patrząc) miał przede wszystkim obowiązki wobec własnej rodziny: oszczędzać energię, oszukiwać pana i przeżyć (relacja nauczyciel-uczeń jest jednak inna, zazwyczaj ;)).
OdpowiedzUsuń