When I am an old woman I shall wear purple With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me. And I shall spend my pension on brandy and summer gloves And satin sandals, and say we’ve no money for butter. I shall sit down on the pavement when I’m tired And gobble up samples in shops and press alarm bells And run my stick along the public railings And make up for the sobriety of my youth. I shall go out in my slippers in the rain And pick the flowers in other people’s gardens And learn to spit.
You can wear terrible shirts and grow more fat And eat three pounds of sausages at a go Or only bread and pickle for a week And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.
But now we must have clothes that keep us dry And pay our rent and not swear in the street And set a good example for the children. We must have friends to dinner and read the papers.
But maybe I ought to practise a little now? So people who know me are not too shocked and surprised When suddenly I am old, and start to wear purple.

ten blog

Ten blog powstał z tęsknoty za emeryturą :), jako przygotowanie i może trochę oswojenie się z nowym etapem życia. A jednocześnie z tęsknoty za tym, co już było - dawno, dawno temu, kiedy byłam bardzo małą dziewczynką.
I z fascynacji stylem życia moich babć, które miały wtedy może tyle lat, co ja teraz. O ile to możliwe, chciałabym ten styl naśladować i trochę kontynuować.
I o tym właśnie jest ten blog.

24 czerwca 2026

ostatnia czerwcowa rada

 ostatnie przepychanki o oceny, ostatnie ustalenia na sierpień - i właśnie do mnie dotarło, że nie mogę jeszcze powiedzieć ufff, bo skończyłam na razie tylko lekcje, a nie pracę. :P Teraz odbieram ostatni urlop, znaczy wakacje, potem w sierpniu przyjdzie trochę popracować, 31 sierpnia rozwiązuję umowę, potem dopiero emerytura. Dziś wywalałam wszystkie nagromadzone pliki z pracowego konta, czyściłam klasrum, wywalałam elektroniczną pocztę - przy okazji wspominając pandemiczne czasy, które - chcąc nie chcąc - bezpowrotnie zmieniły polską oświatę. Między innymi. Miałam też okazję poznać dziś kolegę, który prawdopodobnie przyjdzie na moje pracowe miejsce. 

I tak w ogóle to najchętniej odeszłabym już jutro. A muszę jeszcze ten sierpień przeżyć. Jakoś. 

at
Labels:

3 komentarze:

  1. Anonimowy25 czerwca, 2026 07:20

    no i jak się zamyka drzwi to trochę żal? człowiek dziadziaje bez pracy...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. erunandelincë25 czerwca, 2026 10:03

      1. którego słowa nie rozumiesz w sformułowaniu "proszę podpisywać komentarze"?
      2. ni cholery nie żal, chciałabym skończyć w tej chwili i nawet nie splunąć za siebie.
      3. zdziadzienie mi nie grozi, a zbabieć dawno zdążyłam. Nie cierpię kontaktów towarzyskich, mam ludziofobię, jestem gruba, stara, brzydka, pryszczata, zamierzam zamknąć się w ogrodzie i warczeć na przechodniów. O.

      Usuń
  2. Anonimowy30 czerwca, 2026 17:20

    no to powodzenia w tych planach

    OdpowiedzUsuń

Uprzejmie proszę jakoś podpisywać komentarze. Istnieje ryzyko, że niepodpisane komentarze będę konsekwentnie ignorować.

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)