When I am an old woman I shall wear purple
With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me.
And I shall spend my pension on brandy and summer gloves
And satin sandals, and say we’ve no money for butter.
I shall sit down on the pavement when I’m tired
And gobble up samples in shops and press alarm bells
And run my stick along the public railings
And make up for the sobriety of my youth.
I shall go out in my slippers in the rain
And pick the flowers in other people’s gardens
And learn to spit.
You can wear terrible shirts and grow more fat
And eat three pounds of sausages at a go
Or only bread and pickle for a week
And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.
But now we must have clothes that keep us dry
And pay our rent and not swear in the street
And set a good example for the children.
We must have friends to dinner and read the papers.
But maybe I ought to practise a little now?
So people who know me are not too shocked and surprised
When suddenly I am old, and start to wear purple.
ten blog
Ten blog powstał z tęsknoty za emeryturą :), jako przygotowanie i może trochę oswojenie się z nowym etapem życia. A jednocześnie z tęsknoty za tym, co już było - dawno, dawno temu, kiedy byłam bardzo małą dziewczynką.
I z fascynacji stylem życia moich babć, które miały wtedy może tyle lat, co ja teraz. O ile to możliwe, chciałabym ten styl naśladować i trochę kontynuować.
I o tym właśnie jest ten blog.
dziękuję. Mój kwiatek jest w tym dużym szklanym po prawej. Myślę, że wytrwanie do tej chwili było szczególniejszą łaską Bożą i może nawet oznaką, że miałam jakieś powołanie. :P
jutro zaczynam dzień o 4.00 rano, muszę podlać ogród (potem się nie da), oberwać porzeczki, potem jadę na pół dnia rekolekcji i nie wiem, jak je przeżyjemy w tym skwarze. Pojutrze niedziela i trzeba zaprowadzić mamę na pierwszą mszę. W poniedziałek mamy w samo południe mszę rodzinną i potem od razu lekarz z mamą. We wtorek mam ściągnąć z neta zusowskie papiry i spróbować je wypełnić. I pójść z mamą na załatwianie fizjoterapii, bo zdaje się, że mimo wszystko jej się spodobało :P. W środę-czwartek mam iść z zusowskimi papirami do kadrowej sprawdzić poprawność wypełnienia. Chyba jakoś tak. Potem to jeszcze nie wiem.
Zdaje się, że faktyczne wakacje... A wydawało się to tak mało prawdopodobne ;) A ja lubiłam tamtego bloga, buuu... Z tym się jeszcze jakoś nie oswoiłam.
Mimo wszystko gratuluję wytrwania aż do dziś. Ładne kwiatki :)
OdpowiedzUsuńdziękuję. Mój kwiatek jest w tym dużym szklanym po prawej. Myślę, że wytrwanie do tej chwili było szczególniejszą łaską Bożą i może nawet oznaką, że miałam jakieś powołanie. :P
UsuńGratulacje!!!
OdpowiedzUsuńA teraz dobrego, pięknego, zasłużonego wypoczynku i realizacji wszystkich emeryturowych planów (będę kibicować 😉)
jutro zaczynam dzień o 4.00 rano, muszę podlać ogród (potem się nie da), oberwać porzeczki, potem jadę na pół dnia rekolekcji i nie wiem, jak je przeżyjemy w tym skwarze. Pojutrze niedziela i trzeba zaprowadzić mamę na pierwszą mszę. W poniedziałek mamy w samo południe mszę rodzinną i potem od razu lekarz z mamą. We wtorek mam ściągnąć z neta zusowskie papiry i spróbować je wypełnić. I pójść z mamą na załatwianie fizjoterapii, bo zdaje się, że mimo wszystko jej się spodobało :P. W środę-czwartek mam iść z zusowskimi papirami do kadrowej sprawdzić poprawność wypełnienia. Chyba jakoś tak. Potem to jeszcze nie wiem.
UsuńZdaje się, że faktyczne wakacje... A wydawało się to tak mało prawdopodobne ;) A ja lubiłam tamtego bloga, buuu... Z tym się jeszcze jakoś nie oswoiłam.
OdpowiedzUsuńoswoisz się ;) Ten jest taki jak jeszcze wcześniejszy.
UsuńKiedy pobieżnie, w komórce rzuciłam okiem na to zdjęcie, to myślałam, że postawiłaś sobie na stole bałwanka, żeby trochę się schłodzić :D
OdpowiedzUsuńa mi się skojarzyło z hipkiem siedzącym na kibelku:) Ale to nie mój hipek.
Usuń