czytam Magnifica humanitas

i mam wiele raczej smutnych refleksji.

Po przeczytaniu całości:

1. Wydaje mi się, że ta encyklika jest swoistym wołaniem na puszczy. Apeluje o zachowanie dobra tych rzeczy, które już dawno poszły w swoją złą stronę i raczej nie wrócą. Jak chociażby "ekologia komunikacji" - pkt 137 nn, jakiej już od dawna nie ma i do której się nie opłaca wracać. Nawet mediom katolickim. Bo nikt nie kliknie, jeśli napiszemy uczciwie i bez podpuchy typu klikbajt (czyli przynęta, żebyś kliknął, durniu czytelniku).

2. Chociaż najchętniej przyjęłabym ustawienie jasnej granicy: dotąd katolikowi wolno korzystać z technologii, a dalej już nie - no wiem, że nie da się, niestety, takiej granicy postawić. Po pierwsze, w Kościele brakuje specjalistów od technologii, nie tylko AI, którzy znaliby się na tym na tyle, żeby fachowo określić, w którym momencie technologia zagraża człowiekowi. Po drugie, technologia rozwija się (a zatem i zmienia) w takim tempie, że wolno mielące młyny Kościoła nie mają szans śnić o nadążeniu. 

3. Mimo klikbajtów (sic), że nowa encyklika Leona XIV ma być o AI, to nie jest encyklika o technologiach. To jest encyklika o nauce społecznej Kościoła w I połowie XXI wieku. Jeśli kogoś bardziej interesują technologie niż nauka społeczna (i zdanie Kościoła o technologiach bardziej niż o nauce społecznej), nie będzie encykliką zachwycony.

4. Generalnie gdybym miała jednym słowem podsumować całą encyklikę, to byłoby to słowo: uważajcie. I prawdopodobnie jest to wołanie na puszczy, niestety. (Chyba, że wtrącą się jakieś enty - patrz niżej :P)

5. Rozwaliła mnie wzmianka w encyklice o Tolkienie. :))) Szkoda, że nie o hobbitach, którzy małymi rączkami pchają historię, i nie o mutilateralności ludów Śródziemia. :))) I szkoda, że nie o Sarumanie. Bo w zasadzie to Tolkien jakieś sto lat temu już tą encyklikę napisał. :P

6. Wydaje mi się, że encyklika - jako skierowana nie tylko do Ważnych i Wielkich - powinna mocniej wyartykułować to, co leży w zakresie możliwości zwykłych ludzi. To było wspomniane, ale może warto by było to wszystko wydobyć i zebrać do kupy: pielęgnuj swoje człowieczeństwo, przyjmij swoje ograniczenia, nie chciej być cyborgiem bez słabości i wad. Przyjmij człowieczeństwo, wady i słabości ludzi dookoła ciebie. Na ile to możliwe i potrzebne, otaczaj ich miłością w konkretach drobnych, codziennych czynów i postawy troski. W internecie nie trolluj, nie udawaj, nie naciągaj, nie manipuluj. Do technologii podchodź z dużą dozą zdrowej nieufności. Jeśli masz dzieci, wychowuj je do relacji, nie do technologii.

7. Bardzo mnie ujęło sformułowanie: "ja, wierzący pośród wierzących". Znaczy: papież. Żebyż tak nas traktowali PT Głoszący kazania... (patrz chociażby wczoraj).

8. I następne sformułowanie: "przymierze chwały i kruchości". Człowieczeństwo, które jest domem Boga. Genialne. 

9. I ostatnie w tej nowennie :) - "stańmy się tkaczami nadziei". Niteczka po niteczce. Żeby zobaczyć splot, trzeba wziąć dobrą lupę. Aż tak nieważni, gdy to, co ważne, obawiam się - zawiodło.