When I am an old woman I shall wear purple With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me. And I shall spend my pension on brandy and summer gloves And satin sandals, and say we’ve no money for butter. I shall sit down on the pavement when I’m tired And gobble up samples in shops and press alarm bells And run my stick along the public railings And make up for the sobriety of my youth. I shall go out in my slippers in the rain And pick the flowers in other people’s gardens And learn to spit.
You can wear terrible shirts and grow more fat And eat three pounds of sausages at a go Or only bread and pickle for a week And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.
But now we must have clothes that keep us dry And pay our rent and not swear in the street And set a good example for the children. We must have friends to dinner and read the papers.
But maybe I ought to practise a little now? So people who know me are not too shocked and surprised When suddenly I am old, and start to wear purple.

ten blog

Ten blog powstał z tęsknoty za emeryturą :), jako przygotowanie i może trochę oswojenie się z nowym etapem życia. A jednocześnie z tęsknoty za tym, co już było - dawno, dawno temu, kiedy byłam bardzo małą dziewczynką.
I z fascynacji stylem życia moich babć, które miały wtedy może tyle lat, co ja teraz. O ile to możliwe, chciałabym ten styl naśladować i trochę kontynuować.
I o tym właśnie jest ten blog.

01 października 2026

20 minut na cmentarzu

 dojazd tam i z powrotem trwał dwa razy dłużej. 




W zniczu zamieszkała bioróżnorodność, ale chyba już zdechła. :P


Błyskawicznie ogarnęłam porządek, żeby zdążyć na odjeżdżający z powrotem (ten sam) autobus. Czasami mam wrażenie, że na tym cmentarzu jest wszystko, co kocham. Albo większość.  

Idąc obok parafii na przystanek odmawiałam  w biegu modlitwy za zmarłych. Wysłuchaj mnie, Panie Jezu z nie mojego kościoła. Amen. 

I że tą drogą nie pójdę. Nigdy. Nie mam dokąd.


Może jakoś tak będzie wyglądała moja droga do Nieba. 


Mamy do lekarza nie zarejestrowałam, bo padł w przychodni system informatyczny, ma się odzyskać w poniedziałek. Ludzie w autobusie byli niezwykle niezadowoleni z tego powodu. Już widzę tą poniedziałkową kolejkę. 

I na koniec niewielkie, ale postępy w malowaniu numerycznym, nie mylić z cyfrowym:



at
Labels: , ,

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uprzejmie proszę jakoś podpisywać komentarze. Istnieje ryzyko, że niepodpisane komentarze będę konsekwentnie ignorować.

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)