odreagowując

 pewne tsunami uciekłam dziś na ogród, chociaż pogoda nie była za ciekawa.

Krokusy przekwitły zupełnie, rozwijają się przeróżne cebulice i ich kuzyni

Nieśmiało zaczyna pierwszy barwinek

Wrzośce utrzymują klimat patriotyczny :)

Fiołki znalazłam w trzech kolorach

Lubczyk w jednym :)

Pierwiosnki też bardzo nieśmiało zaczynają dopiero.

Gęsiówka się bieli

Żonkilek złoci

hiacynty pachną

forsycja już szaleje na całego

zawilce marzą o ciepełku i słoneczku

sasanka - jedyna, która przeżyła chyba? - też

Trochę kopię, trochę plewię - dziś w malinach. Wstawiłam podpórki do malin, taki patentowany sposób na poprowadzenie sznurków.

Wracałam do domu w strugach deszczu, ale rośliny do kalejdoskopu udało mi się zebrać. Od lewej: jasnota różowa, liście krokusów, gałązki brzozy, forsycja, mirabelka, barwinek, kwiaty klonu. 

One już się suszą, a ja jakoś do 21.00 z minutami szykowałam lekcje na jutro marząc, że nie muszę wracać do szkoły. :P Oby to już ostatnie wracanie do szkoły po Wielkanocy...

Wielkanoc

 przy przygotowaniu śniadania pytam mamę: gdzie jest święcone? Odpowiada mi cisza. Okazało się, że został kawałek kiełbaski i jedno jajko, resztę mama wczoraj zjadła. :P

A jutro mam tsunami rodzinne. Zbieram siły.

Wielka Sobota

 akcji ciasta ciąg dalszy. 

:) A serniczek z różą wyszedł pycha, polecam. 

Hot cross bun w wersji cold wylądowała w koszyczku ze święconką. 

Święciło słoneczko nasze, odczytując wszystkie możliwe modlitwy na poświęcenie jedzenia, w tym sera, masła i owoców, a także, ku mojej uciesze, modlitwę odmawianą przy egzorcyzmowaniu soli :))) Hehe, ciekawe, kto po posoleniu dostanie wysypki? :) I myślałam tylko, jakie to szczęście, że słoneczko nasze nie znalazło mojego benedykcjonału, bo poświęcenie pokarmów trwałoby do Paschy. :)

Patrzyłam tak sobie na ten jeszcze wielkopiątkowy kościół

i jakże by było poetycznie powiedzieć, że pokochałam Cię takiego triduumowego, w monstrancji pod welonem. Albo jak święta matka Klara złożyłam Ci śluby kładąc ręce na obnażonym ołtarzu. Nic z tego. :P Pokochałam Cię dużo wcześniej niż pierwszy raz w życiu zabłądziłam na celebrację Triduum. Podejrzewam, że nie miałam jeszcze nawet pojęcia, że Triduum istnieje. Co nie zmienia faktu, że noc Paschy tak czy siak jest nocą zaślubin. 

Z ciekawostek wieczornej liturgii. Po pierwsze, kiedy wyszliśmy święcić ogień, obok kościoła na sygnale przejechała straż pożarna. Proboszcz parsknął śmiechem. :))). Po drugie, Exsultet skrócili do takiego minimum, że nie przypuszczałam, że to w ogóle możliwe. Skończył się, zanim się rozkręcił. Po trzecie, czytania też skrócili jakoś o połowę, ale trzeba docenić postępy: ze Starego Testamentu w tym roku dali cztery, a nie trzy. Po czwarte, kazanie do czytań i tak się nie miało, IMVHO spokojnie można było zrezygnować z kazania, a przeczytać w tym czasie resztę czytań. 

Po piąte, na szczęście Zmartwychwstałeś, cokolwiek zrobią z liturgią. I nawet jeśli nie umyłam okien. :P

A w tym roku zaprawdę, nie umyłam. Tak, już się wstydzę. :P

Wielki Piątek

 część efektu końcowego:

Reszta to wafle, raz kupna masa orzechowa ze znanego wszem i wobec słoiczka:

raz domowy dżem:

Drożdżowe wyrosło we frajerze:

Wyrosło tak intensywnie, że z pół kilo maki wyszła babka i jeszcze bułeczka. Miała być hot cross bun, jak na Wielki Piątek przystało, ale rosła tak zawzięcie, że z krzyżyka na wierzchu nie zostało ni śladu, ni znaku.

Na kruchym spodzie

powstał sernik z różą. Ser według przepisu na zwykły sernik, ze zmniejszoną ilością cukru.

Na podpieczony kruchy spód wysypany siekanymi migdałami cienka warstwa róży

na różę prawie cały ser

resztę sera wymieszać z odrobiną róży, wylać na wierzch, trzonkiem łyżki wymieszać na artystyczne mazaje

i upiec.

Na takim samym kruchym spodzie mazurek makowy z sezamem i bezą. Sezam przez przypadek, miały być migdały, ale sięgnęłam do drugiej paczki. :P A zatem podpieczony kruchy spód wysypany tym razem sezamem, na to masa z białego maku i beza z białek pozostałych po zrobieniu kruchego ciasta. 

Na bezę jeszcze trochę sezamu i paski ciasta

Upiekło się ładnie, ale połamało mi się trochę przy wyjmowaniu z blachy. 

I tak minął Wielki Piątek. Liturgii nie będę się specjalnie czepiać, oprócz tego, że "natychmiast kogut zapłakał". :))))

A, i dziś przyszły życzenia od Agai i od Pani Moniki - dziękuję. Odpiszę na Zielone Świątki.