początek lutego

 czyli śnieg, mróz i zima, którą jestem już trochę zmęczona - chociaż ok, ładnie jest.

Dziś zaczęło się toto topić, ale topi się póki co powoli i spokojnie, bez wielkich powodzi czy gołoledzi. 

W szkole skończyłam we wszystkich klasach dział numer 4 (z 8 - czyli jestem na regulaminowej półroczowej połowie). Odbyło się też ostatnie semestralne zebranie z rodzicami. W tle gdzieś przesuwa mi się jakaś jedna czy druga niezwykle roszczeniowa mama, no ale jestem w stanie to znieść - może ldatego, że mam nadzieję, że to już ostatni raz.

W domu... hm... w domu:

Kiełki rosną i nie mogę się doczekać, aż wyrosną do wielkości konsumpcyjnej. Mój organizm czuje wielkie zmęczenie (teraz powinny być ferie, nie za 10 dni!) i ogromny brak witamin. No ale muszę jeszcze parę dni poczekać.

Kryształy hm. Na pierwszym planie słoik z kwaskiem cytrynowym, w którym nic się nie dzieje  - muszę kupić ze 3 paczki kwasku i dosycić roztwór.

Z tyłu roztwór soli i cukru w herbacie i w wodzie.

W roztworze w wodzie kryształki zaczynają się osadzać także na dnie.

W roztworze w herbacie osadza się głównie herbaciany osad. 

A to słoik z nasyconym roztworem sody. Wystarczyło tej sody nadspodziewanie mało, tylko paczka i trochę. To, co się wytrąca, jest dziwne. :) Bardzo hm żywe. :P

Mam wrażenie, że wytrącone grudki czy kryształki nadal przeprowadzają jakieś chemiczne reakcje i potrafią pękać, spadać na parapet, wyrastać na zewnątrz słoika. 

W sumie eksperyment ciekawy, polecam. 

Dziś wracając z pracy wyciągnęłam z topniejącego śniegu pięć roślin:

Na górze gałązka obrośnięta porostami, na dole nasiona klonu jesionolistnego, gałązka derenia, gałązka świerka i gałązka z liśćmi ligustru. Ligustr sczerniał, ale liście są i w czasie odwilży widać je coraz wyraźniej. Flora wylądowała w książce do suszenia roślin - zaiste nie nadającej się do niczego innego. :P Za kilka dni czelendżu dalszy ciąg.